Badanie fazy III mające na celu ocenę skuteczności DZD8586 w porównaniu z wybranym przez badacza lekiem u pacjentów z nawrotową/oporną na leczenie postacią CLL/SLL

Kryteria włączenia kto może wziąć udział (10)

1. Pacjenci muszą dobrowolnie podpisać i opatrzyć datą pisemną świadomą zgodę przed wykonaniem jakichkolwiek procedur w ramach badania, pobraniem próbek i przeprowadzeniem analiz.
2. Mężczyźni i kobiety muszą być w wieku ≥18 lat w momencie podpisywania formularza świadomej zgody.
3. Pacjenci muszą wykazywać status sprawności 0–2 w skali Wschodniej Grupy Współpracy Onkologicznej (ang. Eastern Cooperative Oncology Group, ECOG) bez pogorszenia stanu choroby w ciągu poprzednich 2 tygodni.
4. 4a. Pacjenci, u których rozpoznano CLL/SLL zgodnie z kryteriami iwCLL z 2018 r. i spełniający poniższe kryteria: • nawrót, oporność lub brak tolerancji w trakcie lub po jakimkolwiek wcześniejszym leczeniu inhibitorem BTK. o Definicje oporności i nawrotu choroby ustala się według następujących kryteriów: a. oporność na leczenie: progresja choroby podczas leczenia lub w ciągu 6 miesięcy od uzyskania odpowiedzi. b. nawrót: progresja choroby po uzyskaniu odpowiedzi częściowej (PR) lub wyższej odpowiedzi przy wcześniejszym leczeniu przez co najmniej 6 miesięcy. Leczenie inhibitorami BTK wykazuje oporność na leczenie, jeśli choroba stabilna (SD) stanowi najlepszą odpowiedź po leczeniu standardową dawką przez 6 miesięcy; uczestnicy, u których dojdzie do progresji choroby podczas leczenia, powinni być leczeni inhibitorami BTK przez okres nie krótszy niż 8 tygodni; uczestnicy, u których wystąpi odpowiedź po leczeniu powinni kontynuować leczenie do czasu wystąpienia progresji choroby lub przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy od osiągnięcia odpowiedzi. o Zdarzenia związane z nietolerancją leczenia inhibitorami BTK definiuje się jako przerwanie leczenia z jednego z następujących powodów (związanych z lekiem, a nie z chorobą), pomimo najlepszego leczenia, które są określane przez badacza jako toksyczność związana z lekiem lub potencjalnie związana z lekiem: a. Ta sama toksyczność niehematologiczna stopnia ≥2, która trwała ≥7 dni i nawracała dwa razy albo więcej. b. Ta sama toksyczność niehematologiczna stopnia ≥3, która trwała ≥7 dni i powtarzała się dwa razy albo więcej (niezależnie od czasu trwania). c. Toksyczność niehematologiczna stopnia 4 (niezależnie od czasu trwania). d. Ta sama toksyczność hematologiczna stopnia ≥3, która trwała ≥7 dni i powtarzała się dwa razy albo więcej. e. Neutropenia stopnia 3/4 z zakażeniem lub gorączką (niezależnie od czasu trwania). f. Trombocytopenia stopnia 3 z istotnym krwawieniem klinicznym. g. Toksyczność hematologiczna stopnia 4, która trwała ≥7 dni albo taka sama toksyczność hematologiczna stopnia 4, która powtarzała się dwa razy albo więcej (niezależnie od czasu trwania). h. Toksyczność stopnia 2 lub wyższego oraz ryzyko zdarzeń niepożądanych, które w ocenie badacza było wysokie (w tym w szczególności incydentów kardiologicznych i mózgowo-naczyniowych, ciężkich krwawień, ciężkich reakcji alergicznych itd.).
5. 4b. • Zgodnie ze statusem dopuszczonych do stosowania leków w krajach europejskich i praktyce klinicznej pacjenci powinni być wcześniej leczeni inhibitorem BCL-2 zgodnie z miejscową praktyką kliniczną. • Oczekiwana długość życia ≥3 miesiące. • Pacjenci muszą spełniać kryteria leczenia klinicznego nawrotowej / opornej na leczenie postaci CLL/SLL w oparciu o wytyczne iwCLL z 2018 r. i w ocenie badacza istnieje potrzeba leczenia klinicznego: o spełnione kryteria rozpoczęcia kolejnej terapii, w tym utrzymujące się obciążenie chorobą po zastosowaniu leczenia pierwszego rzutu i nierozwiązane wskazania do leczenia pierwszego rzutu; o dowody postępującej niewydolności szpiku kostnego objawiającej się rozwojem lub pogorszeniem niedokrwistości i/lub małopłytkowości; o rozległa (tj. ≥6 cm poniżej lewego brzegu żebrowego) lub postępująca bądź objawowa splenomegalia; o rozległe węzły chłonne (tj. ≥10 cm w najdłuższej średnicy) lub postępująca bądź objawowa limfadenopatia; o postępująca limfocytoza ze wzrostem o ≥50% w okresie dwóch miesięcy lub czas podwojenia limfocytów (LDT) wynoszący <6 miesięcy. Czynniki przyczyniające się do limfocytozy inne niż CLL (np. zakażenia, podawanie steroidów) powinny zostać wykluczone; o objawowe lub czynnościowe zajęcie pozawęzłowe (np. skóra, nerki, płuca, kręgosłup); o wystąpienie powikłań autoimmunologicznych, w tym niedokrwistości lub małopłytkowości, wykazujące słabą odpowiedź na kortykosteroidy; o objawy choroby zdefiniowane przez dowolne z poniższych: niezamierzona utrata masy ciała ≥10% w ciągu poprzednich 6 miesięcy; znaczne zmęczenie (np. status sprawności 2 lub gorszy wg ECOG; niezdolność do wykonywania zwykłych czynności); gorączka ≥ 38,0°C (lub 100,5°F) przez co najmniej 2 tygodnie, bez objawów zakażenia; nocne poty przez ≥1 miesiąc, bez objawów zakażenia.
6. U pacjenta z SLL powinna występować co najmniej jedna mierzalna zmiana (węzeł chłonny o najdłuższej średnicy >1,5 cm lub zmiana pozawęzłowa o najdłuższej średnicy >1,0 cm).
7. Wystarczająca rezerwa hematopoetyczna szpiku kostnego (przy braku przetoczeń krwi i stosowania czynników stymulujących lub erytropoetyny w ciągu 7 dni przed wizytą związaną z włączeniem do badania) oraz następująca czynność narządów: • bezwzględna liczba neutrofili (ANC) ≥0,75 × 10^9/l; • liczba płytek krwi ≥50 × 10^9/l. Jeżeli BR jest planowane jako leczenie w grupie 2., liczba płytek krwi powinna wynosić ≥75 × 10^9/l; • czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), czas protrombinowy (PT) oraz międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR) ≤1,5 × GGN; • bilirubina całkowita ≤1,5 × GGN lub ≤3 × GGN w przypadku występowania zespołu Gilberta (niezwiązana hiperbilirubinemia) lub przerzutów do wątroby (potwierdzonych w badaniach obrazowych); • stężenie aminotransferazy alaninowej (ALT) i aminotransferazy asparaginianowej (AST) ≤2,5 × GGN lub ≤3 × GGN w przypadku występowania przerzutów do wątroby (potwierdzonych w badaniach obrazowych); • klirens kreatyniny ≥30 ml/min (metoda Cockcrofta-Gaulta); • frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) ≥50% oceniona w badaniu echokardiograficznym (ECHO).
8. Pacjenci powinni być w stanie przestrzegać wymagań badania dotyczących leczenia stosowanego w ramach badania oraz obserwacji kontrolnej.
9. Jeżeli partnerka pacjenta jest kobietą w wieku rozrodczym, pacjent powinien stosować barierowe metody antykoncepcji (np. prezerwatywę) w trakcie badania oraz przez 6 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki DZD8586/bendamustyny/idelalisibu lub przez 12 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki rytuksymabu, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy. Pacjenci powinni również unikać oddawania nasienia w trakcie badania oraz przez 6 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki DZD8586/bendamustyny/idelalisibu lub przez 12 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki rytuksymabu, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy. Jeżeli pacjent chce spłodzić dziecko, należy mu doradzić zamrożenie próbek nasienia przed rozpoczęciem leczenia stosowanego w ramach badania.
10. Pacjentki powinny stosować odpowiednie metody antykoncepcji, takie jak abstynencja seksualna, podwiązanie jajowodów, stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych o znanym niskim ryzyku wystąpienia interakcji z lekami (system wewnątrzmaciczny z lewonorgestrelem [Mirena], zastrzyk medroksyprogesteronu [Depo Provera]), wkładki wewnątrzmaciczne z opaską miedzianą i wazektomia u partnera w trakcie badania oraz przez 3 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki DZD8586/idelalisibu, 6 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki bendamustyny i 12 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki rytuksymabu, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy. Wszystkie hormonalne metody antykoncepcji (z wyjątkiem abstynencji seksualnej) muszą być stosowane w połączeniu z prezerwatywami przez partnera seksualnego pacjentki. Pacjentki nie powinny karmić piersią. Pacjentka zdolna do poczęcia powinna uzyskać ujemny wynik testu ciążowego przed rozpoczęciem leczenia stosowanego w ramach badania. Pacjentki mogą zostać włączone do badania, jeśli spełniają jedno z następujących kryteriów: • kobiety po menopauzie, zdefiniowane jako kobiety w wieku powyżej 50 lat, które nie miesiączkują przez co najmniej 12 miesięcy po zakończeniu egzogennego leczenia hormonalnego. Kobiety w wieku poniżej 50 lat będą uznawane za kobiety po menopauzie, jeżeli nie miesiączkują przez 12 miesięcy lub więcej po zakończeniu egzogennego leczenia hormonalnego, a poziom hormonu luteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH) mieści się w zakresie określonym dla wieku pomenopauzalnego; • udokumentowanie nieodwracalnej sterylizacji chirurgicznej poprzez histerektomię, obustronną owariektomię lub obustronną salpingektomię (z wyjątkiem podwiązania jajowodów).