Prowadzone na całym świecie badanie nowego leku, olwerembatynibu, stosowanego u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową w fazie przewlekłej (POLARIS-2)

Kryteria włączenia kto może wziąć udział (11)

1. Wiek ≥18 lat.
2. Rozpoznanie CML-CP zgodnie z wytycznymi CML NCCN w wersji 1.2024.
3. Dowody na występowanie typowego transkryptu BCR::ABL1 w momencie przeprowadzania badań przesiewowych, którego obecność można potwierdzić na podstawie standaryzowanego ilościowego badania RQ-PCR
4. Pacjent musi spełniać wszystkie poniższe kryteria dotyczące wartości laboratoryjnych podczas wizyty przesiewowej: • liczba mieloblastów we krwi obwodowej <15%, • liczba mieloblastów i promielocytów we krwi obwodowej łącznie <30%, • liczba bazofili we krwi obwodowej <20%, • liczba płytek krwi ≥50 × 109/l (≥50 000/mm3), • przejściowa trombocytopenia po wcześniejszym leczeniu (<50,000/mm3 w okresie ≤30 dni przed okresem badań przesiewowych) jest dozwolona, • brak dowodów na pozaszpikowe nacieki komórek białaczkowych, z wyjątkiem hepatomegalii lub splenomegalii.
5. Część A: wcześniejsze leczenie z zastosowaniem co najmniej dwóch dopuszczonych do stosowania TKI, takich jak imatynib, nilotynib, dazatynib, radotynib, flumatynib, ponatynib lub ascyminib.
6. Część B: podczas badań przesiewowych pacjenci muszą spełniać wszystkie trzy poniższe kryteria. • wcześniejsze leczenie z zastosowaniem co najmniej jednego dopuszczonego do stosowania TKI, takiego jak imatynib, nilotynib, dazatynib, bosutynib, radotynib, flumatynib, ponatynib lub ascyminib, • występowanie mutacji T315I w okresie badań przesiewowych, • brak dostępnych innych skutecznych i/lub tolerowanych metod leczenia.
7. Brak skuteczności (na podstawie wytycznych ELN z 2025; Apperley i wsp., 2025) lub nietolerancja ostatniego leczenia z zastosowaniem leku z grupy TKI w okresie badań przesiewowych. • Brak skuteczności u pacjentów z CML-CP (CP w momencie rozpoczęcia ostatniego leczenia) definiuje się w sposób opisany poniżej. Pacjenci muszą spełniać co najmniej jedno z poniższych kryteriów. Trzy miesiące po rozpoczęciu leczenia: BCR::ABL1 (IS) > 10% oraz potwierdzony w ciągu 1–3 miesięcy. + Sześć miesięcy po rozpoczęciu leczenia: BCR::ABL1 (IS) > 10%. + Dwanaście miesięcy po rozpoczęciu leczenia: BCR::ABL1 (IS) > 1%. + o W dowolnym momencie po rozpoczęciu leczenia rozwinięcie się nowych mutacji BCR::ABL1, które powodują oporność na obecnie stosowane leczenie (patrz najnowsza wersja wytycznych NCCN lub ELN) oraz BCR::ABL1 (IS) > 0,1% o W dowolnym momencie po rozpoczęciu leczenia utrata odpowiedzi o W dowolnym momencie po rozpoczęciu leczenia nowe klonalne nieprawidłowości chromosomów w komórkach Ph+: ACA wysokiego ryzyka w komórkach / Ph+ oraz BCR::ABL1 (IS) > 0,1%. • Nietolerancję definiuje się w sposób opisany poniżej. U pacjentów z nietolerancją ostatniej terapii z zastosowaniem leku z grupy TKI stosunek BCR::ABL1 (IS) musi wynosić ponad 0,1% w okresie badań przesiewowych.  Nietolerancja niehematologiczna: pacjenci z objawami toksyczności o nasileniu 3. lub 4. stopnia podczas leczenia lub z utrzymującymi się objawami toksyczności o nasileniu 2. stopnia, bez odpowiedzi na optymalne postępowanie, w tym dostosowanie dawki (chyba że zmniejszenie dawki nie leży w najlepszym interesie pacjenta, jeśli odpowiedź jest już poniżej optymalnej).  Nietolerancja hematologiczna: pacjenci z objawami toksyczności o nasileniu 3. lub 4. stopnia (bezwzględna liczba neutrofili [ANC] lub płytki krwi) podczas leczenia, które nawracają po zmniejszeniu dawki do najniższych dawek zalecanych w ulotce leku.
8. Stan sprawności wg skali ECOG ≤2
9. Udzielenie pisemnej świadomej zgody przed wykonaniem jakichkolwiek procedur przesiewowych
10. Odpowiednia czynność narządów zdefiniowana w następujący sposób: • klirens kreatyniny ≥30 ml/min obliczony za pomocą wzoru Cockcrofta-Gaulta, • bilirubina całkowita <1,5 × GGN z wyjątkiem pacjentów z zespołem Gilberta, którzy mogą być włączeni do badania, jeśli stężenie bilirubiny całkowitej ≤3,0 × GGN lub stężenie bilirubiny bezpośredniej ≤1,5 × GGN, • AST <3 × GGN, • ALT <3 × GGN, • amylaza w surowicy ≤1,5 × GGN. W przypadku stężenia lipazy w surowicy ≤1,0 × GGN wartość należy uznać za nieistotną klinicznie i niezwiązaną z czynnikami ryzyka wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, • fosfataza alkaliczna ≤2,5 × GGN.
11. Przed podaniem pierwszej dawki leku badanego następujące wartości elektrolitów muszą mieścić się w granicach normy lub zostać skorygowane podaniem suplementów tak, aby mieściły się w granicach normy: • potas (zwiększenie stężenia potasu do 6,0 mmol/l jest dopuszczalne w momencie włączenia do badania, jeżeli jest związane z prawidłowym klirensem kreatyniny), • wapń całkowity (skorygowany o stężenie albuminy w surowicy); (dopuszczalne jest zwiększenie stężenia wapnia do maksymalnie 12,5 mg/dl lub 3,1 mmol/l w momencie włączenia do badania, jeżeli jest związane z prawidłowym klirensem kreatyniny), • magnez, z wyjątkiem wzrostu magnezu > GGN – 3,0 mg/dl; > GGN – 1,23 mmol/l związanego z prawidłowym klirensem kreatyniny (obliczonym za pomocą wzoru Cockcrofta-Gaulta).